Like ons!
In het openbaar | 'Wel een beetje blijven lachen hé'

Indespiegel

In het openbaar | 'Wel een beetje blijven lachen hé'

In de rubriek 'in het openbaar' schetsen we situaties die zich in het openbaar hebben voorgedaan en waar eigenlijk 'heel veel gebeurd' binnen een paar seconden. Het zijn alledaagse dingen, die iedereen weleens mee maakt in de supermarkt, bij de groenteboer, bij de opticien of in een park. 

Ik zag deze niet aankomen. Ik had met mijn hond op het strand van Egmond aan Zee een rondje gelopen en wilde nog even een ijsje halen. Dus ik stond in de rij. Voor me stond een stel. Een aantrekkelijke vrouw met een extraverte en energieke man. 

Er werd nog een andere klant geholpen en daarna waren zij aan de beurt. Ineens zei de man vol ongeloof tegen het meisje achter de balie. 'Wel een beetje blijven lachen hé, sjonge jonge', waarna zijn vrouw, althans dat leek ze te zijn, begon te lachen, ze begreep wat hij bedoelde.

Ik kon niet zien hoe het meisje, jaar of 22, reageerde. Ik denk dat ze helemaal niet reageerde en naar achter liep om wat te pakken. Waarna de man er nog een schepje boven op deed richting zijn 'vrouw'. 'Ik had haar meteen ontslagen, sjonge jonge', zei hij vol verbazing en draaide zich vol walging half om, van het ijs af.

Ik kreeg er een beetje pijn in mijn buik van, dat heb ik altijd als ik de spanning ergens voel. Wat het verder precies betekent weet ik niet, maar in ieder geval dat er wat in de lucht hangt. Het raakt me een beetje omdat ik de afwijzing van dat meisje zou voelen en ik me kan voorstellen wat voor pijn ze op dat moment zou voelen.

Daarnaast ben ik er pertinent op tegen dat iemand, ook al is het een serveerster of ijsverkoper, continu zou moeten lachen. Ik vind dat je gewoon moet voelen wat je voelt, en niet doen alsof. Of het moet een hele knappe vrouw zijn die naar mij lacht als serveerster zijnde, dan heb ik er geen bezwaar tegen (wat overigens meer regel dan uitzondering is maar dat terzijde). Verder houd ik er niet van als verkopers of iemand anders met zo'n functie naar me lacht terwijl je ziet dat het nep is.

Ik snap de man wel als hij bedoelt dat ze wat opener en attenter mocht zijn. Maar dat ze wordt verweten dat ze niet lacht, vind ik niet fair. Dat zou niet hoeven. Waarschijnlijk doelt hij ook op dat opener en attenter zijn, want ze was nogal 'een dooie' zeg maar in de volksmond, dat zag ik ook toen ik werd geholpen. Ze zei vrij weinig, was kortaf en had amper gelaatstrekken. 

Waarschijnlijk was het een meisje die haar emoties niet snel toont, haar gevoelens ontkent en wegstopt, anders had ze wel gereageerd op die man, of beter gezegd, was ze in het algemeen wel opener geweest. Waarschijnlijk kan ze daar niks aan doen dat ze zo is en is het in haar opvoeding zo ontstaan, die kans is vrij groot. Daarom vind ik het ook pijnlijk dat ze in het openbaar wordt veroordeeld, ook al had de man er misschien zijn beste bedoelingen mee. 

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven