Mijn patronen: onrecht

Indespiegel

Mijn patronen: onrecht

In deze serie laat ik mijn licht schijnen over de patronen die ik bij mezelf waarneem. Patronen die ingesleten zijn en waar ik regelmatig mee geconfronteerd word. Soms helpend en vaak ook niet. Deze keer een verhaal over mijn patroon om te vechten tegen onrecht.
 
Onlangs raakte ik in een conflict verzeild met een winkelier. Ik kocht een product bij deze winkelier en door het gebruik van dit product ontstond schade. Toen ik bij de winkelier terugkwam en het verhaal uitlegde schoot deze meteen in de verdediging en begon mij te beschuldigen van foutief gebruik van het product in plaats van het zoeken naar een oplossing. Op dat moment voel ik binnen de kortste keren boosheid in me naar boven komen. Verhoogde hartslag, warm en klamme handen. Mijn stress niveau gaat door het dak en mijn oerinstinct prepareert me voor de strijd. Gelukkig is daar mijn prefrontale cortex om deze impuls te beheersen en uiterlijk rustig te blijven. Met veel moeite overtuig ik de winkelier de zaak op zijn minst verder te onderzoeken.
 
In de maanden erna sleept de zaak zich voort en ontaardt in een frustrerend welles nietes spelletje. De winkelier schuwt geen leugens om mij de schuld in de schoenen te schuiven. Dat maakt me kwader en kwader en tegelijkertijd ook strijdlustiger. Hoe kan iemand mij zoveel onrecht aan doen? Dit kan ik toch niet over mijn kant laten gaan? Langzaam maar zeker begin ik me te realiseren dat mijn gedrag, gedachten en gevoelens bij deze kwestie veel heftiger zijn dan je gemiddeld genomen zou ervaren bij een conflict over een paar rotcenten en een jokkende tegenpartij. Wat is hier bij me aan de hand?
 
Onrecht. Ik ben dit thema al vaker tegengekomen bij mezelf de afgelopen tijd. Zodra ik ergens onrecht ontwaar word ik geraakt en wil ik de situatie koste wat het kost bevechten en veranderen. Mijn pijnlichaam neemt de overhand zou Eckhart Tolle zeggen. De herkomst van dit thema kan ik plaatsen in de scheiding van mijn ouders. In mijn beleving kwam daar veel onrecht aan te pas en dat heeft mij als kleine jongen veel pijn gedaan. Pijn die nu omhoog komt bij het waarnemen van onrecht. Pijn die ik ook maar wat graag weg wil hebben door in gevecht te gaan. Dit patroon kost me veel energie en levert me weinig goeds op. Toch wil ik ook voorkomen dat ik mezelf dit kwalijk neem. Empathie en compassie voor de gekwetste jongen in mij is wat mij het meeste zou helpen.
 
Ingesleten patronen veranderen kost tijd, inspanning en het onder ogen zien van pijn. Terugkijkend zie ik ook de positieve punten van deze episode. Het heeft me meer bewust gemaakt van dit patroon en hierdoor voel ik langzaamaan dat ik de regie terugkrijg. Ik kan een bewustere keuze maken of ik wil gaan vechten of het laat rusten. Welke patronen herken jij bij jezelf? (foto: Wiki Commons/CC BY-SA 3.0)

0 reacties

Schrijf een reactie

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!
Naar boven