Opinie | Ik 'vrees' dat mijn hond vaker gelukkiger is dan ik Boeddhisme

Opinie | Ik 'vrees' dat mijn hond vaker gelukkiger is dan ik

Door Sjoerd Valkering 29 mei 2020 | 11:59


Ik luister graag naar de boeddhistische leraar Thich Nath Hahn op YouTube. Toen hij nog kon praten heeft hij mooie en rakende lezingen gegeven. Waarom hij zo goed is? Hij heeft een kalme stem, is duidelijk en blijft to the point denk ik. 

Daarnaast focust hij veel op het 'hier en het nu' en stelt dat 'healing elk moment mogelijk is'. Ik denk dat dit belangrijke onderdelen zijn van het boeddhisme. Dat je met verhoogd bewustzijn goed kan leren om in het nu te leven. Nath Hahn is dan ook een voorstander van een loopmeditatie om daarbij stap voor stap van iedere pas die je zet bewust te zijn.

Maar des te vaker ik naar Nath Hahn luister, des te meer ambieer ik mijn hond. Als er iemand in het nu leeft, dan is het mijn negenjarige Jack Russel-terriër wel. Terwijl ik me vaak druk maak over wat ik later op de dag ga doen of op zoek ben naar vermaak voor mezelf, gaat hij gewoon lekker in de zon liggen.

Volgens de boeddhist 'lijdt iedereen' omdat we continu in het verleden of de toekomst leven. 'Er is klein geluk mogelijk in dit moment', stelt hij. Door het niet aanwezig zijn in het nu maar in de toekomst te leven is er veel verlangen en verlangen is automatisch een vorm van lijden, omdat je dan nu 'niet tevreden' bent maar met de toekomst bezig bent. Die hond van mij die kan dat allemaal niet. Die is niet zo aan het plannen, die reageert alleen maar op dingen die gebeuren in zijn omgeving. Voor de rest voelt hij alleen maar.

Zijn zintuigen zijn daarbij duizend keer beter dan die van mij. Omdat mijn gedachten mijn zintuigen blokkeren, verlies ik het sowieso al van hem. Daarnaast kan hij nog eens beter ruiken ook met die gigantische neus.

Het lijkt er met de dag dat ik leef meer op dat we het leven van dieren schromelijk onderschatten en die van onszelf overschatten. Alleen maar omdat we over 'intelligentie' beschikken 'denken' we dat we beter af zijn. Dat valt nog wel sterk te betwisten. Althans, tot bepaalde hoogte. Natuurlijk kan die hond de zogenaamde verlichting wel vergeten, maar anderzijds leeft hij vaker in het nu dan zijn baasje. Veel vaker, neem dat maar van mij aan.


Tags:

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst, wees de eerste!

Reageer


Meer nieuws