Huilhoogleraar: 'Kern van huilen is machteloosheid'

Geplaatst op 26 mei 2015 16:46 door sv in Nieuws, 1726 bekeken

Wereldwijd zijn de huilonderzoekers op een hand te tellen. De Volkskrant sprak met huilhoogleraar Ad Vingerhoets. 'Veel wetenschappers zien huilen vooral als een symptoom van verdriet. En in symptomen van emoties zijn we niet geÔnteresseerd', probeert Vingerhoets het lage aantal te verklaren.

Hij vervolgt: 'We zijn ook niet in klamme handen of bibberende knieŽn geÔnteresseerd, maar in angst. Het is trouwens een groot misverstand dat huilen een reflexmatige reactie is die bij verdriet hoort. Je huilt wel vaak als je verdrietig bent, maar de kern is machteloosheid.'

Huilen lijkt, zoals Vingerhoets het uitlegt, toch ook een vorm van alleen-zijn te zijn. 'De basis van alle huilen is gescheiden worden van geliefden. Kijk maar naar baby's: haal ze weg bij de moeder en ze beginnen te schreeuwen. In het begin nog zonder tranen. Dat zie je trouwens bij alle zoogdieren - een soort akoestische navelstreng.'

Kinderen beginnen dan ook te krijsen, maar zodra ze kunnen lopen, neemt het volume af. 'Vanaf het moment dat kinderen zich motorisch ontwikkeld hebben om naar iemand toe te gaan, is dat krijsen niet meer nodig, dan wordt het visuele signaal van de tranen veel sterker. En wij hebben een enorm lange kindertijd waarin we afhankelijk blijven van anderen.'

Mensen huilen het meest tijdens de kindertijd, maar als ze echt oud begin te worden, neemt het verdriet vaker toe. Dit ervaart Vingerhoets zelf ook zo. Sinds enkele jaren merkt hij op dat hij vaker 'vol schiet'. ''Bij mannen is de verklaring deels hormonaal. De afname van testosteron maakt dat we makkelijker kunnen huilen. Je ziet dat ook bij mannen met prostaatkanker, of transgenders. Neem testosteron weg en de drempel om te huilen wordt beduidend lager. Testosteron heeft een sterk remmende invloed, meer dan vrouwelijke hormonen een opwekkende invloed hebben'. Daarnaast zouden ouderen 'meer genetisch verankerd zijn' in de maatschappij. Door kinderen en kleinkinderen zijn ze meer betrokken bij de wereld.

Vrouwen huilen over het algemeen meer dan mannen. Dat komt dus door het testosteron, maar ook vanwege de opvoeding en de omgeving. 'Jongens leren het af. Niet van de ouders, maar van peers. Als een jongetje van 11 bij het knikkeren verliest en hij gaat huilen, dan is de kans groot dat-ie wordt uitgelachen.'

Er zijn ook mensen die niet huilen. Volgens Vingerhoets is dit niet zo'n groot probleem. 'Dat is denk ik de vraag die ik het meeste krijg. Wat vindt u zelf, vraag ik dan. Vaak lijden mensen er niet onder. Of alleen omdat hun omgeving soms tranen verwacht. Want niet huilen betekent niet dat je geen pijn of verdriet voelt. Dat is denk ik het belangrijkste probleem van mensen die niet kunnen huilen. Het oordeel van anderen erover.' (foto: Evan-Amos)

comments powered by Disqus
Quote van de week"Ik vind dat een mens onder ogen moet zien, hoe oud hij ook is en hoeveel hij ook gestudeerd heeft, dat hij eigenlijk van de hele bliksemse bende niets begrijpt. Ik denk dat dit uiteindelijk een soort boodschap is die ik wil overbrengen."

Piet Vroon

Video
Piet Vroon - Hechting